Azalia pontyjska – opis rośliny.
Azalia pontyjska znana również jako różanecznik żółty, azalia żółta lub zielina, to ozdobny krzew, który należy do rodziny wrzosowatych. W środowisku naturalnym azalia pontyjska występuje w Azji Mniejszej, czy na Kaukazie. Do tego porasta też obszary Ukrainy, Grecji, Białorusi, czy Słowenii.
W Polsce również można spotkać naturalnie rosnącą azalię pontyjską i wskazuje się, że występuje w rezerwacje przyrody w Kotlinie Sandomierskiej. Ze względu na swoje walory estetyczne zaczęto ją coraz częściej uprawiać i widać, że w tej formie występuje na terenie całej Polski.
Azalia pontyjska osiąga do 2,5-4 m wysokości. Charakteryzuje ją rozłożysty i gęsty pokrój, czy cienkie i elastyczne pędy, które pokryte są owłosionymi liśćmi o niewielkim kształcie. Na jesień liście pięknie się przebarwiają i wtedy z zielonych stają się żółte, pomarańczowe lub czerwone. Zimą całkowicie opadają z krzewu. Dodatkowo azalia pontyjska wydaje też groniaste kwiaty, które utrzymują się przez cały maj, a czasami nawet i czerwiec.
Azalia pontyjska – wymagania i uprawa.
Azalia pontyjska nie jest wymagająca w uprawie, więc mogą o niej pomyśleć również początkujący ogrodnicy. Jedyne, co trzeba zrobić, to po prostu odpowiednio przygotować stanowisko, na którym się znajdzie. Azalia pontyjska preferuje stanowisko słoneczne i ciepłe, ale może też poradzić sobie w półcieniu. Gleba powinna być umiarkowanie wilgotna, żyzna i przepuszczalna o kwaśnym odczynie.
