Przysłowia na lipiec
Przysłowia na lipiec pachną zbożem i chlebem. Na wsi mówiono, że w lipcu trzeba dopiec resztę starej mąki, bo wkrótce przyjdzie nowe ziarno. Kłos „się korzy”, czyli pochyla pod ciężarem, a święta Małgorzata uchodziła za pierwszą żniwiarkę.
Dużo uwagi poświęcano deszczowi. Deszcz na Nawiedzenie, które dawniej obchodzono 2 lipca, miał zapowiadać długą słotę, a od świętej Anny wypatrywano już chłodnych poranków. Kto chce zestawić te dawne znaki z dzisiejszym kalendarzem, zajrzy do kalendarza biodynamicznego na lipiec 2027.
O miesiącu i pogodzie
„Czego lipiec i sierpień nie dowarzy, tego wrzesień nie usmaży.”
„Gdy się grzmot w lipcu od południa poda, drzewom się znaczy szwank i nieuroda.”
Szwank – szkoda, uszczerbek.
„Lipiec, ostatek mąki wypiecz.”
„Lipiec, starego chleba z nowym przypiecz.”
„W lipcu kłos się korzy, że niesie dar boży: który prosto stoi, dobrego się boi.”
Korzy się – pochyla się nisko, jak w ukłonie.
Na dni świętych
„Gdy są w Nawiedzenie deszcze, długa słota będzie jeszcze.”
„Na Nawiedzenie Panny Marji deszcz, niepogody wieszcz.”
Wieszcz – tu: zwiastun, zapowiedź.
„Święta Małgorzata pierwsza żnarka.”
Żnarka – żniwiarka.
„Ze św. Małgorzatą, zaczyna się lato.”
„Jak ciepły św. Jakób, tak zimne Boże Narodzenie.”
„Na św. Jakóba ostatnia siewu próba.”
„Na św. Jakób kartofli naskub.”
„Deszcz na św. Jakóba – na pszeniczkę pewna zguba.”
„Od świętej Anki zimne poranki.”
„Od świętej Anny nie doczeka południa deszcz poranny.”
„Święta Hanna, to już jesienna panna.”
Zobacz też
Źródło przysłów: S. Adalberg, „Księga przysłów, przypowieści i wyrażeń przysłowiowych polskich”, Warszawa 1889–1894. Pisownię zostawiamy dawną.